كار گيريد ؛ و متشابه آن را باور كنيد ( 1 ) . زيرا بر خداست كه پس از گزاردن فريضه‌ها ، هيچ كس را در عذاب گرفتار نسازد . به نمايندهء خود دستور داده‌ام كه كار نيك را از نيكوكار بپذيرد و او را براى آن كار ، بستايد ؛ و فرايند كار بد را به بد كار بازگرداند و او را بر آن كار ، نكوهش كند . وظيفهء كارگزار من است كه مردم را از ستم كردن بر يكديگر ، بازدارد . اى نمايندگان من ! خود را تباه مسازيد . زيرا خداوند ، سرپرستان را ياور ناتوانان و بازدارندگان نيرومندان قرار داده است تا آنان را از ستم بازدارند . و در راه حق ، به ناتوانان يارى بخشند . براى كسى كه داراى توانايى باشد ، يك بار رفتن به خانهء خدا واجب است ؛ و عمره ، حجّ كوچكتر است . ( 1 ) مردم را از پوشيدن جامه‌هاى گرانبها و پيچيده گشتن در يك جامه و روزه داشتن در دو عيد : فطر و قربان ، و از گزاردن دو نماز بامداد و عصر ، پس از بر آمدن آفتاب و غروب آن ، جلوگيرى كن . نيز ايشان را از فرا خواندن به قبيله‌ها ( 2 ) و از پوشيدن جامه‌هاى زمان جاهليت ، به جز آنچه كه اسلام آن را نيكو دانسته است ، بازدار . آنان را به اخلاق پسند خداوند تشويق كن و به داشتن آن ، وادار ساز . زيرا خداوند ، خويهاى و الا را دوست و خويهاى ناپسند را دشمن دارد . اى نمايندهء من ! به مردم دستور ده كه نمازها را در وقتهاى خود بگزارند و وضو را كامل سازند ؛ بدين گونه كه چهره و دستها را تا آرنجها بشويند ( 3 ) و پاها را تا برآمدگيها و سر را مسح كنند . دستور ده تا ركوع و سجود را چنان كه بايد ، انجام دهند ؛ و آنچه مىتوانند ، از قرآن بخوانند . نمازها را در مناسب‌ترين وقت نسبت به حال ايشان ، بگزار . چنانچه لازم بود كه زود بخوانى ، زود بخوان و يا دير بخوانى ، دير بخوان . زمان نماز بامداد ، از سپيده دم تا دميدن خورشيد و نماز ظهر ، از زمان برگشتن خورشيد از دل آسمان تا زمان عصر است ؛ و عصر ، از زمانى است كه سايهء هر چيز به اندازهء خود آن گردد ( 4 ) ، تا آنگاه كه خورشيد غروب نكرده است . زمان مغرب ، با از ميان رفتن روشنايى آغاز مىگردد ؛ و عشاء ، از زمان ناپديد گشتن شفق تا سپرى شدن بخشهاى ميانين شب است . نيز به آنان دستور ده كه نمازهاى جمعه را برپا دارند . وظيفهء تو است كه زكاتى را كه بايد بپردازند ، از دارايى ايشان بردارى : از زمين كشاورزى كه از آب روان و آسمان سيراب گردد ، يك دهم و از آنچه كه به وسيلهء ريسمان و دلو ، آبيارى شود ، نصف يك دهم ( يك بيستم ) بستان . ( در صورتى كه ) شمارهء شتران به بيست و پنج ( 5 ) برسد ، زكات هر پنج نفر شتر ، يك رأس گوسفند است . چنانچه بر آن افزوده گردد ، زكات آن تا 35 نفر شتر ، يك شتر نر ( 6 ) دوساله مىشود . از 36 تا 45 ، يك شتر مادهء سه‌ساله ؛ از 46 تا 60 ، يك شتر مادهء چهارساله ؛ از 61 تا 75 ، دو نفر شتر مادهء سه‌ساله ( 7 ) ؛ [ چنانچه به شمارهء 75 يكى فزون گردد ، ] تا 90 ، دو شتر مادهء سه‌ساله ؛ چنانچه يكى بر آن بيفزايند ، تا يك صد و بيست شتر ، بايد دو شتر مادهء چهارساله ، زكات بدهند . از 120 به بالا زكات